Na het overlijden van Aruna Ramkhelawan deelde haar dochter Salina een openhartig bericht op Facebook. Daarin gaf ze woorden aan haar verdriet en sprak ze haar bewondering uit voor de kracht van haar moeder.
“Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik kan je nooit meer bellen om jouw advies te vragen, of naar je toe gaan als ik mij niet goed voel. Er is zoveel dat ik zonder jou niet meer kan, mam.” schreef ze. Toch benadrukte ze ook: “Als daar tegenover staat dat jij uit je lijden bent verlost, dan neem ik dit verdriet voor lief.”
Salina vertelde hoe moeilijk het was om haar moeder te zien lijden en te verliezen, maar dat ze vooral kracht put uit wie Aruna was: “Je hebt zo hard je best gedaan, zo gestreden tegen die vreselijke ziekte. Jij was de sterkste vrouw die ik ooit heb gekend.”
Daarnaast gaf ze aan hoe belangrijk de woorden van haar moeder voor haar blijven: “Jij hebt mij altijd verteld hoe trots je op me bent. Dat koester ik enorm.” Ook maakte ze haar een belofte: “Maak je geen zorgen om ons. Ik zal er altijd zijn voor Ishany en Mayson. (…) Ik zal er alles aan doen om jou nog trotser te maken dan je al was.”
Het bericht sloot ze af met de woorden: “Wij zijn voor altijd, mama. Ik hou van jou.”
Een vrouw die taboes durfde te doorbreken
Aruna Ramkhelawan was een bekende in de Hindoestaanse gemeenschap. Via haar livesessies op Facebook sprak ze openhartig over gevoelige onderwerpen en taboes die vaak onbesproken bleven. Daarmee wist ze velen te inspireren en een stem te geven aan thema’s die binnen de gemeenschap vaak in stilte bleven hangen.
Haar inzet voor ouderen
Naast haar rol als taboedoorbreker, stond Aruna bekend om haar maatschappelijke betrokkenheid. Jaarlijks organiseerde ze via ASR goededoelenacties voor ouderen. Van gezellige dagen tot het uitdelen van pakketten: Aruna zette zich onvermoeibaar in om anderen vreugde te brengen. Met ASR reisde ze zelfs naar Suriname, waar ze ook daar ouderen een helpende hand en een glimlach bezorgde.
Een groot gemis
Het overlijden van Aruna laat een diepe leegte achter, zowel binnen haar familie als in de bredere Hindoestaanse gemeenschap. Voor haar kinderen blijft haar nalatenschap voortleven in herinneringen, liefde en trots. Voor velen blijft ze het voorbeeld van een sterke vrouw die, ondanks haar eigen strijd, altijd klaarstond voor anderen.