De dochter van wijlen oud-president Chandrikapersad Santokhi heeft met een aangrijpende boodschap op social media haar verdriet en gemis gedeeld. In haar woorden klinkt het diepe verlies door van een dochter die afscheid moet nemen van haar vader.
Ze beschrijft hoe de realiteit moeilijk te bevatten is. De vraag “waarom” blijft door haar hoofd spoken, terwijl ze hoopt dat ze wakker wordt uit wat voelt als een nachtmerrie. Herinneringen en mooie momenten bieden troost, maar verzachten de pijn niet. Het afscheid nemen – “dag pa, slaap lekker voor altijd” – voelt onwerkelijk en zwaar.
In haar eerbetoon schetst zij niet alleen het beeld van een vader, maar ook dat van een leider die zijn leven in dienst stelde van Suriname. Chandrikapersad Santokhi wordt beschreven als iemand die niet voor zichzelf leefde, maar voor het volk – voor de stemmen die niet gehoord werden en voor iedereen die hoop zocht op een betere toekomst.
Volgens haar raakte hij mensen niet met groot vertoon, maar juist in stilte: met oprechte woorden, daden en een luisterend oor. Zijn kracht lag niet alleen in zijn leiderschap, maar vooral in zijn menselijkheid en zijn vermogen om verbinding te creëren. Voor velen was hij een voorbeeld, een inspiratiebron en een gids.
Zijn toewijding aan het land was groot. Hij stond elke dag klaar voor Suriname, zelfs wanneer de druk zwaar was. Zijn liefde voor het vaderland zag hij niet als een plicht, maar als een bewuste verantwoordelijkheid – een offer dat hij met overtuiging droeg.
Tegelijkertijd benadrukt zijn dochter de man achter de politicus. Een warme familieman, een vader en grootvader, die zijn liefde en waarden doorgaf aan de volgende generaties. Hij bouwde niet alleen aan het land, maar ook aan de toekomst van zijn kinderen en kleinkinderen.
Hoewel hij er fysiek niet meer is, leeft zijn nalatenschap voort. Niet in titels of functies, maar in de waarden die hij heeft achtergelaten: menselijkheid, saamhorigheid en dienstbaarheid.
Met haar woorden laat zijn dochter zien dat zijn leven niet alleen een politieke erfenis heeft achtergelaten, maar vooral een menselijke – een die nog generaties lang voelbaar zal zijn.