Een tijd geleden sprak Anjali zich openhartig uit over haar IVF-traject en de moeilijke weg die zij en haar partner bewandelden in hun kinderwens. In het interview [lees hier terug]vertelde ze eerlijk over de teleurstellingen, onzekerheden en de emotionele impact van fertiliteitsproblemen. Met haar openheid hoopte ze het gesprek rondom IVF en vruchtbaarheid bespreekbaar te maken — iets wat volgens haar nog veel te vaak als taboe wordt gezien.
Inmiddels is er prachtig nieuws: Anjali is zwanger. Via TikTok, waar ze haar volgers meeneemt in haar dagelijkse leven en journey, deelde ze onlangs dat ze in verwachting is. Toch kwam dat nieuws niet alleen met blijdschap, maar ook met ongeloof, spanning en voorzichtig vertrouwen.
Toen ze ontdekte dat ze zwanger was, overheerste vooral ongeloof. “Ik geloofde het niet en ben die nacht wel tien keer gaan kijken of het streepje er echt nog stond.” vertelt ze. Toch kwam het blije nieuws niet zonder angst. Het eerste wat door haar heen ging, was de vraag of deze zwangerschap wel goed zou verlopen. Door haar eerdere ervaringen vond ze het moeilijk om volledig blij te zijn. “Ik vroeg me af of mijn lichaam nu wel zou doen wat het hoort te doen tijdens een zwangerschap.”
De zwangerschap verliep anders dan ze vooraf had verwacht tijdens haar IVF-traject. Waar ze dacht dat er in het begin weinig controles zouden zijn, kreeg ze juist extra begeleiding vanuit het ziekenhuis. Vooral in het eerste trimester werd ze intensief ondersteund met controles en medicatie tegen misselijkheid. Ook de steun van het medisch personeel betekende veel voor haar. “Daardoor kon ik toch een beetje genieten van de zwangerschap, ondanks alle angst.”
Er waren ook momenten waarop ze de moed bijna volledig verloor. Nog vóór de laatste embryo-terugplaatsing had ze zich er eigenlijk al bij neergelegd dat het misschien niet meer zou lukken. “Dit was de laatste in de vriezer en daarna had ik nog maar één vergoede poging.” vertelt ze. Ze was zelfs al bezig met plannen om naar het buitenland te gaan voor aanvullende onderzoeken naar waarom het telkens misging. De intake daarvoor stond al gepland. De positieve zwangerschapstest veranderde uiteindelijk alles. “Deze zwangerschap voelde meteen goed, waardoor ik iets meer vertrouwen begon te krijgen in mijn lichaam.”
Door haar IVF-reis en haar openheid daarover is Anjali ook als persoon veranderd. Ze merkt dat ze meer empathie heeft ontwikkeld en milder voor zichzelf is geworden. “Ik krijg zoveel berichten van vrouwen die steun halen uit mijn verhaal. Dat geeft mij kracht en meer zelfvertrouwen.” Waar ze vroeger streng was voor zichzelf, heeft ze nu geleerd dat verdriet er ook mag zijn. “Ik hoef niet altijd te lachen en sterk te zijn voor anderen.”
De reacties uit haar omgeving hebben haar diep geraakt. Vooral het feit dat mensen haar sterk vinden omdat ze haar verhaal durft te delen. Daarnaast merkt ze dat er steeds vaker open gesprekken ontstaan over fertiliteit en IVF. “Dat is altijd mijn doel geweest met het delen van mijn journey.”
Aan vrouwen die zelf midden in hun vruchtbaarheidsreis zitten, wil ze vooral meegeven dat alle gevoelens er mogen zijn. “Je mag de hoop verliezen, maar herpak jezelf daarna weer,” zegt ze eerlijk. Ze vertelt dat goedbedoelde opmerkingen als ‘het komt wel goed’ haar soms juist verdrietig maakten. “Als je al jaren iedere maand teleurgesteld raakt, helpen zulke woorden niet meer. Soms wil je gewoon even boos zijn op de wereld. En dat mag.”
Voor Anjali is vruchtbaarheidsproblematiek nooit een taboe geweest. Ze hoopt dat haar openheid ervoor zorgt dat anderen anders gaan kijken naar IVF en fertiliteitsproblemen. “Blijf erover praten.” benadrukt ze. “Juist daardoor kun je steun vinden en anderen helpen.”
Een bijzonder moment dat haar altijd zal bijblijven, vond plaats in het ziekenhuis waar ze werkt. De zus van een oud-patiënt kwam speciaal terug om haar op te zoeken. Deze vrouw had tien jaar eerder zelf IVF doorlopen en vertelde hoe eenzaam dat destijds voelde. Inmiddels had ze drie gezonde kinderen dankzij IVF. “Ze wilde al haar liefde en kracht aan mij doorgeven zodat mijn wens ook in vervulling zou gaan.” vertelt Anjali emotioneel. Op dat moment was ze zelf al acht weken zwanger, al wist nog niemand dat. “Dat is wat onbekende vrouwen voor elkaar kunnen betekenen.”
Hoewel de zwangerschap nog altijd spannend voelt, kijkt Anjali vooral uit naar een goed verloop en naar het moment waarop zij en haar partner hun kindje eindelijk mogen verwelkomen. “Na de bevalling hoop ik vooral te genieten van onze baby en van ons nieuwe gezinnetje van drie.”